Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ADARCAH SOUND DESIGN. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ADARCAH SOUND DESIGN. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 6 Μαρτίου 2016
Ανάστηθι - Αλέξανδρος Βαναργιώτης
Κάθε μέρα όλο και πιο πολύ
ο θάνατος εγκαθίσταται μέσα μας
Κάποτε του ανοίξαμε την πόρτα.
Από τότε ένα ρολόι δράκος
δαγκώνει τους δρόμους μας
Δεν έμεινα ποτέ στην άκρη του γυαλού γιατί ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΟΥΝ !!!
Κολυμπούσα στα βαθειά, έμπαινα σε σπηλιές σκοτεινές
βρίσκοντας την μοναδικότητα.
Δεν έχει η θάλασσα άκρη,
ούτε τα ταξίδια της φαντασίας μας αρχή και τέλος.
Στον βυθό της υδάτινης αγκαλιάς
Αυτή η εικόνα του γνοφερού βυθού της θάλασσας,
αυτής της υδάτινης μήτρας του κόσμου,
με συναρπάζει και με συγκινεί.
"...η Ποίηση είναι πάντοτε μία όπως ένας είναι και ο ουρανός ... " ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
SCARED ANGELS
AUDIO VIDEO
"...η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι και ο ουρανός..."
"Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό...
Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας."
" Όταν ανακαλύψουμε τις μυστικές σχέσεις των εννοιών και τις περπατήσουμε σε βάθος θα βγούμε σ’ ένα άλλου είδους ξέφωτο που είναι η Ποίηση."
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Δεν μεριμνήσαμε για λάδι
και σβήσαν τα λυχνάρια μας
Γλυκιά η μέθη των απολαύσεων
Παραδοθήκαμε
Μία σπουδαία λύση
Που έρχεται με τη ανατολή
Μονάχα κάποιου ήλιου.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ
ΔΕΙΤΕ ΣΕΛΙΔΑ
ΔΕΙΤΕ
ΔΕΙΤΕ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς».
Δεν θα απολογηθώ
Είναι γνωστή η κατάστασή μας
Ράθυμοι
Δεν μεριμνήσαμε για λάδι
και σβήσαν τα λυχνάρια μας
Γλυκιά η μέθη των απολαύσεων
Παραδοθήκαμε
Θα ακούσουμε πάλι το γλέντι
εκτός του νυμφώνος
Θ' ακολουθήσουμε
την πομπή του γάμου
στο τέλος
με τα κεφάλια σκυμμένα
ως Χαναναίοι
εσθίοντες από των ψιχίων
των πιπτόντων από της τραπέζης
και βοώντες
Παιδιόθεν ασθενούμεν, Κύριε
Βοήθει ημίν τη απιστία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ
Όταν ο άνθρωπος-μινιατούρα
Έγινε μουγκός
Λύση μοναδική αυτοδικίας
Μία σπουδαία λύση
Που έρχεται με τη ανατολή
Μονάχα κάποιου ήλιου.
Τελευταία παρουσία ...
Απ’ τα ΥΠΟΓΕΙΑ έχεις καλύτερη θέα στην ΕΛΠΙΔΑ
LISTEN TO
Εμείς είμαστε. Εγώ, Εσύ Εμείς.
Πριν το νερό, η απελπισία πνίγει τους ανθρώπους. Φωνές, ουρλιαχτά κλάματα. Παιδιά πέφτουν στη θάλασσα. Γονείς τα ακολουθούν. Πριν το κρύο, ο πόνος τρυπάει τη καρδιά τους.
Την ματαιότητα την είχαμε εικόνισμα μας. Φτιάχναμε ναούς γι’ αυτήν. Ο καθένας μας κι από έναν. Λαμπρούς ναούς, ψηλούς, λευκούς ή γκρίζους. Οικήματα επιβλητικά με μεγαλοπρεπή προαύλια
Μα αυτή ήθελε θυσίες. Κι εμείς πρόθυμοι να γεμίσουμε τον βωμό της. Οι άπιστοι δεν ωφελούν κανέναν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
ΠΗΓΗ
... ὁ Βαραββᾶς γυρίζει ἐλεύθερος ...
"... μια Ρήξη για να λήξει ο αυτοεγκλωβισμός του ανθρώπου στην Ιστορία όπου κυριαρχεί η οσμή του θανάτου και η υπαρξιακή απειλή του μηδενός ..."
Το «τρελό» βλέμμα ενός στρατιώτη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έχει πάθει σοκ από το χάος και τη φρίκη, όπως και αμέτρητοι συμπολεμιστές του...
Ο άνθρωπος καταλήγει τελικά τραγικός όταν μέσα στην υπαρξιακή του δίψα για νόημα και ελευθερία , ερωτοτροπεί με τον διαχρονικό Βαραββά και τα ιστορικά του προσωπεία.
Τίνα θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν;
Ὁ κόσμος μοιάζει νά λησμόνησε πώς σταυρώθηκε ὁ Χριστός καί πώς ὁ Βαραββᾶς γυρίζει ἐλεύθερος.
Ἐμεῖς δέ θελήσαμε τήν ἀπόλυσή του;
Τώρα ζητᾶμε τά ρέστα.
Ἐμεῖς πού τόν άπολύσαμε!
Τον απολύσαμε κι απεμπολήσαμε:
μια Πρόταση Ζωής.
Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΙΗΣΟΥΣ - TAΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
listen to adarcah
LISTEN TO
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Τάσος Λειβαδίτης, Ο αδελφός Ιησούς
…Πιστεύω στα διστακτικά αδέξια βήματα των ταπεινών και στο Χριστό που διασχίζει την Ιστορία…
Rembrandt, Το κεφάλι του Χριστού (μέσα 17ου αι)
Ευαγγελισμός
Ήταν βέβαια πάντα λίγο παράξενος, έμενε στο διπλανό δωμάτιο, όμως εκείνη τη νύχτα βγήκε στο δρόμο κρατώντας μια λάμπα, «τι γυρεύεις;» του λέω, «τη Θεοτόκο» μού λέει – στην ακατάληπτη γλώσσα εκείνων που δίνουν νόημα σε μια εποχή.
Ed. Burne Jones, Ο Ευαγγελισμός (1879)
Η γέννηση
Έν’ άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου’ δειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό. «Είδες, μου λέει – γεννήθηκε η ευσπλαχνία.» Έσκυψα τότε το κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ, γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα’ χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ’ αυτό.
Paul Gauguin, Η γέννηση του Χριστού (1896)
Η ταφή
Πέθανε ύστερα από λίγες μέρες. Τον θάψαμε στην άκρη ενός παλιού κοιμητηρίου, δυο άνθρωποι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)