Bellerophone ονομαζόταν το διαστημόπλοιο που μετέφερε τον επιστήμονα Edward Morbius στον Απαγορευμένο Πλανήτη, σύμφωνα με τα κινηματογραφικά τεκταινόμενα του Forbidden Planet· της εμβληματικής ταινίας sci-fi φουτουρισμού του 1956 – με τις κορυφαίες για την εποχή αποτυπώσεις ρομπότ στη μεγάλη οθόνη– του ηχητικού περιβλήματος της οποίας ηγούνταν το πρώτο ολότελα ηλεκτρονικό σάουντρακ των αδερφών Barron.
LISTEN TO
Το συνθετικό όραμα του Δημήτρη Σαντζιλιώτη κατατίθεται ανελλιπώς από το 2005 στο ηλεκτροακουστικό εγχείρημα Bellerophone. Κι αυτή είναι η τέταρτη φορά που o εν λόγω Αθηναίος ξεδιπλώνει τις απόψεις του στη διάρκεια ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ, προσφέροντας ξανά έναυσμα για ενδοσκόπηση και συναρπαστικά «ταξίδια» στον εσώτερο εαυτό μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ
Το συνθετικό όραμα του Δημήτρη Σαντζιλιώτη κατατίθεται ανελλιπώς από το 2005 στο ηλεκτροακουστικό εγχείρημα Bellerophone. Κι αυτή είναι η τέταρτη φορά που o εν λόγω Αθηναίος ξεδιπλώνει τις απόψεις του στη διάρκεια ενός ολοκληρωμένου άλμπουμ, προσφέροντας ξανά έναυσμα για ενδοσκόπηση και συναρπαστικά «ταξίδια» στον εσώτερο εαυτό μας.
Από μόνη της, η ονοματοδοσία του πρότζεκτ παρέχει μια αρχική «εικόνα» για το τι ενδέχεται να βιώσει ο επίδοξος ακροατής μέσα στα πλαίσια αυτού. Για να εξηγηθώ επί της διαπίστωσης μου, αρκεί να πω ότι Bellerophone ονομαζόταν το διαστημόπλοιο που μετέφερε τον επιστήμονα Edward Morbius στον Απαγορευμένο Πλανήτη, σύμφωνα με τα κινηματογραφικά τεκταινόμενα του Forbidden Planet· της εμβληματικής ταινίας sci-fi φουτουρισμού του 1956 – με τις κορυφαίες για την εποχή αποτυπώσεις ρομπότ στη μεγάλη οθόνη– του ηχητικού περιβλήματος της οποίας ηγούνταν το πρώτο ολότελα ηλεκτρονικό σάουντρακ των αδερφών Barron. Εκείνη η νεοεισελθείσα αντίληψη περί της αυτοσχεδιαστικής αξιοποίησης των «καινούργιων» και μη τεχνολογικών μέσων στη μουσική, εφόρμησε από τα ’50s στη δημιουργικότητα πολλών συνθετών, οι οποίοι έκτοτε εντρύφησαν σε κάθε είδους εργαλείο (αναλογικό και ψηφιακό) παραγωγής ηχητικών συχνοτήτων.
