Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΥΣΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΟΥΣΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017

Η ΓΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΝΟΥΣ - ΤERROR X Crew

Όλοι οι λάθος
σβήνουν εσκεμμένα τα φώτα
μ’ αποστολή
να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα
VIDEO
Η κομπόστα-txc
Όλοι τους αυτό το καιρό
τραγουδάν τον ίδιο σκοπό
χορεύουν τον ίδιο χορό
όλοι μες στον ίδιο σωρό
όλοι τους στην ίδια σειρά
όλοι με την ίδια στολή
όλα με την ίδια φορά
όλα μια ευθεία γραμμή
όλοι από το ίδιο καρμπόν
όλοι τους για μια σεζόν
και μετά λοιπόν ;
όλοι τους γίνονται παρελθόν
πιθανόν
να είμαι ο τελευταίος των Μοικανών
σ’ αυτήν την κοινωνία ζωντανών νεκρών
που ως γνωστόν παίρνει άξια
η κάθε μαλακία δίχως ουσία
πολλοί αστέρες
κι όμως δεν είδα ακόμα ούτε μια λάμψη
που να μπορεί το σκοτάδι να ταράξει
κάτι ν΄ αλλάξει
όλα φαίνονται ένταξη
όλα φαίνονται καθαρά
επιφανειακά 
όμως βρομάνε κατά βάθος
όλοι οι λάθος 
όλοι οι δήθεν και οι κάπως
απλώθηκαν σε όλο το μήκος και το πλάτος
αυτής της χώρας και γίνανε κράτος
όλα τα ψώνια
έχουνε πιάσει τα πόστα
με Αποστόλη να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα
Όλοι οι λάθος
σβήνουν εσκεμμένα τα φώτα.
Γίνανε κράτος
Νομίζω ότι θα σκάσω σα βόμβα.
Όλοι οι λάθος
σβήνουν εσκεμμένα τα φώτα
μ’ αποστολή
να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα
Έχουν αποστολή
να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα.
Μας έχουν δέσει
λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις
έχουν πέσει
χορεύουν τριγύρω
και εμείς στην μέση.
Ανίκανα όντα 
και όσοι δεν έχουν προσόντα
τώρα από σπόντα πιάνονται και γίνονται μόδα.
Όλα τα ψώνια
μας έχουν στην σκακιέρα τους πιόνια
κρατάει χρόνια η βρώμα από την δικιά τους κολόνια
όλα τα χάλια κεφάλια 
πήραν μεγάλα κανάλια
σου κάνουν χάδια τα βράδια
μυαλά που είναι άδεια από λάδια
Όλοι με βάτες
όλοι με τις ίδιες γραβάτες
όμοιες φάτσες
κάνουνε τις ίδιες γκριμάτσες
όλοι οι σπαστές
προβάλλονται σα ριζοσπάστες
κάνουνε κάστες
και βάζουν γύρω γύρω γλάστρες
Α! Βοήθεια!
Φέρονται ηλίθια
Είναι στ’ αλήθεια αρρώστια
σου καίνε τα μυαλά και τα εντόσθια
πουλάνε μόστρα
όσοι έχουν λόξα για δόξα
μ’ αποστολή να κάνουν τα μυαλά μας κομπόστα.

Terror X Crew Η Γευση Του Μενους Full Album
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ



Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2016

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2016

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ Η ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ

H ζωή του είναι ταραγμένη και αληθινά Ρεμπέτικη!!!
ΑΚΟΥΣΤΕ/ ΔΕΙΤΕ
Το πικραμένο αγόρι - Κακούργος (Νικος Παππας)

παρέα με τον ρεμπέτη Νίκο Κακούργο (Αμφισσα)

Αντιλαλούν οι φυλακές - Κακούργος με αδέσποτα στιχάκια


ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ




Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016

Night Knight - Serafeim Giannakopoulos

«Ασχολούμαι μόνο με τη μουσική από τα 23 μου και ζω μόνο από αυτή» λέει. «Με τα πάνω και τα κάτω, όπως όλες οι δουλειές. Η μουσική είναι όλη μου η ζωή». 
Ο Night Knight έβγαλε έναν έντονα συναισθηματικό ροκ δίσκο 
Κι έχει πολλά να πει για την ταλαιπωρημένη mainstream και το "fake'' underground της Ελλάδας. 
ΠΗΓΗ




Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

Αναρωτιέμαι...


Αναρωτιέμαι...

Αναρωτιέμαι ο λόγος που υπάρχουμε 
είναι η εξαφάνισή μας...

"Ο κόσμος όλος μέσα μας"... "the whole world within us"

VISUAL ART: Liebe | Acrylics on canvas | 2011 | 200 x 300 cm

"Ας λήξουν" Ποίηση-Απαγγελία Μανόλης Πολέντας

το κέρδος ας λήξει.

οι συγκροτημένοι νόες
που γεννούν σκουριασμένα μέλλοντα
τώρα ας καταλήξουν
ΔΕΙΤΕ
"Ας λήξουν"
Ποίηση-Απαγγελία
Μανόλης Πολέντας
Ας λήξουν
ας λήξουν τώρα

... την απέραντη εκείνη ορατότητα ...

"Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ τόσο μεγάλος ή τόσο μικρός όσο οι έννοιες
που συλλαμβάνει, από τον Άγγελο αρχινώντας ίσαμε τον Δαίμονα."
φωτο 

XXI
Εκφράζομαι όπως ένα περγαμόντο στον πρωινόν αέρα.
Η διήθηση που δεν την αντιλαμβάνεται άλλος κανείς, αυτή έχει σημασία.
Μέσ' από τους κοινωνικούς αγώνες, τη λαχτάρα για δίκιο και για ελευθερία, 
το αναπαλλοτρίωτο του ατόμου: μια ευωδία!

Ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ τόσο μεγάλος ή τόσο μικρός όσο οι έννοιες
που συλλαμβάνει, από τον Άγγελο αρχινώντας ίσαμε τον Δαίμονα. 

Είναι όσο το μέρος που απομένει όταν οι δύο αυτές αντίπαλες δυνάμεις αυτοεξουδετερωθούνε. 

Αν μου αρέσει ν' ανάγομαι στην ευγένεια του δέντρου ή να μετατρέπω σε αίνιγμα τις λύσεις, είναι γι' αυτό.

Στους μακρυνούς κόσμους των οραμάτων !!!

Στους μακρυνούς κόσμους των οραμάτων
Επιμένω να περιμένω
Κι όταν μου πείτε εσείς
Κυρίαρχοι μιας στείρας εποχής
Ότι ελέγχετε την άνοδό μου...
Ψαχτείτε γρήγορα στα σκοτεινά
Γιατί η οργή μου είναι κοντά
Στους μακρυνούς κόσμους των οραμάτων 
Ποίηση Ι.Γεωργιάδου

Μετασχηματισμοί ανασχηματισμοί 
Αναστολές
Αλλαγές με ταξικές βολές
Στο θέατρο της παράλογης ουσίας

Της ανούσιας οδοποιϊας
Στρώνονται χάμου ισοπεδώνονται
Από τα υψιπετή όνειρά μου.

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Φλέρυ Νταντωνάκη - Suzanne

... ο ήλιος μας ζεσταίνει κι η Σουζάν κρατώντας τον καθρέφτη της
μας δείχνει που να κοιτάξουμε 
υπάρχουν όμορφα πράγματα κι εκεί που δεν το περιμένουμε ...


ΑΚΟΥΣΤΕ / ΔΕΙΤΕ 
Φλέρυ Νταντωνάκη - Suzanne

 
 ... η Σουζάν σε παίρνει με το μέρος της 
κι αφήνει το ποτάμι ν' απαντήσει ότι ήσουνα παντοτινός της
και θες να την εμπιστευθείς , και θες να ταξιδέψεις μαζί της 
κι ο Χριστός ήταν ναυτικός
και η Σοφία Του βουλιάζει μέσα μας σαν πέτρα σε νερό
και θες να είσαι μαζί Του 
γιατί άγγιξε το τέλειο σώμα σου με τον νου Του
ο ήλιος μας ζεσταίνει κι η Σουζάν κρατώντας τον καθρέφτη της
μας δείχνει που να κοιτάξουμε 
υπάρχουν όμορφα πράγματα κι εκεί που δεν το περιμένουμε ...

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

"Black Lake"

I am one wound
My pulsating body
Suffering being
VIDEO
"Black Lake"

Our love was my womb
But our bond has broken
My shield is gone
My protection is taken
I am one wound
My pulsating body
Suffering being

My heart is enormous lake
Black with potion
I am blind
Drowning in this ocean

My soul torn apart
My spirit is broken
Into the fabric of all
He is woven

You fear my limitless emotions
I am bored of your apocalyptic obsessions
Did I love you too much
Devotion bent me broken
So I rebelled
Destroyed the icon

I did it for love, I honored my feelings
You betrayed your own heart
Corrupted that organ

Family was always our sacred mutual mission
Which you abandoned

You have nothing to give
Your heart is hollow
I'm drowned in sorrows
No hope in sight of ever recover
Eternal pain and horrors

I am a glowing shiny rocket
Returning home
As I enter the atmosphere
I burn off layer by layer

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

φτιαγμένο για να ΣΚΟΡΠΙΖΕΙ ...

PHOTO 
MARIA KOSSIFIDOU


VIDEO

VIDEO 
Cousin Silas Returning to Dust





Η "εντεχνίλα" και η "διανόηση" βρωμάνε ...

Η "εντεχνίλα" και η "διανόηση" σάπισαν πριν καλά καλά ωριμάσουν. 
Και βρωμάνε.
VIDEO
Πάτερ Ημών - Σταμάτης Μορφονιός (Official Clip)
Η "εντεχνίλα" και η "διανόηση" βρωμάνε.
Πάσχουν από το σύνδρομο του σκυλάδικου.
Σε βαριά μορφή.
Κλίκες. 
Παρεούλες. 
Μαρκίζες, 
Μιζέρια.
Παλιά ψέμματα, ειπωμένα διαφορετικά από νέα στόματα.
Πιο ύπουλα όμως. 
Πιο πονηρά.
Πιο "ψαγμένα".
Κατά τις "ανάγκες των καιρών".
Καλυμμένα πίσω από όμορφες λέξεις.
Πίσω από ήλιους, θάλασσες και ουρανούς.
Σιχαμερές σχέσεις συμφέροντος.
Εαυτούληδες νάνοι που παλεύουν να ξαπλώσουν στο κρεββάτι του Προκρούστη όσους νιώθουν να ξεφεύγουν λίγο από το ύψος τους.
Ξυνισμένα χαμόγελα και αγκαλιές ανάγκης.
Τσιγκούνικα ανθρωπάκια που σκοτώνουν για δόξα.
Ταπεινά με το κεφάλι στο πάτωμα ακονίζουν τα δοντάκια τους και περιμένουν τη κατάλληλη στιγμή για να επιτεθούν.
Με μια όραση που φτάνει μέχρι τη μύτη τους.
Ή καλύτερα μέχρι τον καθρέφτη τους.
Το χθες δεν πέθανε.
Το χθες είναι εδώ ντυμένο με καινούργια κουρέλια.
Κόβει βόλτες σε καινούργια στέκια, 
μιλάει μια καινούργια γλώσσα 
και τρέφεται με την αγαπημένη παλιά τροφή του.
Με ανθρώπους.
Η "εντεχνίλα" και η "διανόηση" σάπισαν πριν καλά καλά ωριμάσουν. 
Και βρωμάνε.
Πολύ.
Για ακόμα μια φορά όλες οι ελπίδες μας στηρίζονται σε κάποιους μοναχικούς τρελούς που κλεισμένοι μέσα στα δωμάτιά τους πολεμάνε τη μιζέρια και το σκοτάδι.
Και απ' ότι μαθαίνω το νικάνε.
Αργά αλλά σταθερά.

ΜΥΓΔΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΙ ...

Τι να ζητούσαν στο περιθώριο τα τύμπανα 
γιατί οι χαρταετοί να πάψουν να ανεμίζουν ;
... Κάποιες φορές δεν αρκούν μόνο τα λόγια
οι λέξεις αργούν να ωριμάσουν στα χείλη,
ο καρπός στην καρδιά, να ανθίσει ,
δένδρο να γίνει και να φέρει καρπούς ...

ΜΥΓΔΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΕΤΟΙ
Το όνειρο έκλεισε με την σκέψη σου. 
Χαρταετοί ανέμιζαν στο περιθώριο.
Περίτρανα οι φόβοι μας πέτρωσαν, 
οι χαρταετοί πάψαν να ανεμίζουν
Δύο σπουργίτια, δύο άστεγοι, 
δύο ζητιάνοι ζητήσαν την προσοχή των περαστικών.
Άλλοι με τύμπανα, 
άλλοι με άμαξες δίχως ρόδες μόνο της ψυχής το κουράγιο.
Τι να ζητούσαν στο περιθώριο τα τύμπανα 
γιατί οι χαρταετοί να πάψουν να ανεμίζουν ;
Κάποιες φορές δεν αρκούν μόνο τα λόγια, 
οι λέξεις αργούν να ωριμάσουν στα χείλη, 
ο καρπός στην καρδιά, να ανθίσει ,
δένδρο να γίνει και να φέρει καρπούς.
Μεγάλωσαν και τα σχοινιά μπλέχτηκαν, τεντώσαν, 
αντέξαν, ‘κείνοι ανεμίζουν ακόμα.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 VISUAL ART
BENNO KOCH

VIDEO
Struggle For Pleasure - Wim Mertens


MIA ΣΚΕΨΗ ..

Κοίταξες το ρολόι το μπρούτζινο, τους δείκτες.
Μία σκέψη.
Σθεναρά, κρατώντας το λίγο να αναρρωτιέσαι,
προς που και ενα γιατί.

SOUND DESIGN

Κρατώντας το λιγο, 
σε ένα ταξίδι στον αόριστο χρόνο.
Με βήματα αργά στον πλακόστρωτο δρόμο,
κοντοστάθηκες, σε μία βροχή.
Κοίταξες το ρολόι το μπρούτζινο, τους δείκτες.
Μία σκέψη.
Ένα βημα ακόμα και ξανά, η σκέψη η ίδια.
Ένα βήμα προς πίσω, μήπως χαθεί.
Οι ουρανοί βάφτηκαν στο βαθύ γκρί, των ειρμών σου.
Σθεναρά, κρατώντας το λίγο να αναρρωτιέσαι,
προς που και ενα γιατί.
Από ένα κλειστό παράθυρο,σε ένα δωμάτιο
μια μελωδία στο πιάνο.
Πώς σωπαίνουν οι ψίθυροι, σε αυτή την βροχή.

VISUAL ART 

Η ΚΥΡΑ ΜΟΥ Η ΤΡΕΛΑ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ

... κ’ ήταν σαν κάτι, κάτι ανείπωτο νάχε να πει,
κι ύστερα, παίρνοντας, σκυφτή επιβάτισσά του τη λύπη ως ήρθε θάφευγε,
με κυβερνήτη του τη σιωπή...
Η Κυρά μου η Τρέλα
Πώς ήταν έτσι, πώς μου εφάνη ως είχεν έμβει
κειο το βαπόρι μες στο λιμάνι με όκια τεφρά,
όπως το τύλιξε στ’ αχνά μετάξια της σιγά η ρέμβη
ως το ρυμούλκησε μειλίχιο η νύστα μου εκεί αλαφρά.
Ήρθε και στάθηκε μπερδικλωμένο σ’ αχνή τολύπη
κ’ ήταν σαν κάτι, κάτι ανείπωτο νάχε να πει,
κι ύστερα, παίρνοντας, σκυφτή επιβάτισσά του τη λύπη ως ήρθε θάφευγε,
με κυβερνήτη του τη σιωπή.
Κι η νύχτα έφτασε. Αχ, το βαπόρι μες στην ασβόλη,
τι τρέλα θάκανε ανεπανόρθωτη και μαγική;
Μη θα κεραύνωνε με μια του λέξη την έρμη πόλη
μη θα ξεμπάρκαρε τη φρίκη αμίλητη οτο μώλο εκεί;
Ή μη—βαρκάκια του—μ’ άσπρες κορδέλες σταυροδεμένα
φέρετρα θάστελνε όξω—σαν κύματα και σαν αφροί—
όπου θα κείτονταν της γης τα νήπια μαχαιρωμένα
ή όπου όλοι όσοι αγαπήθηκαν, θάσαν vεκροί;
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Τίποτα, τίποτα… Μα πώς έτσ’ ήταν, πώς μου εφάνη
αυτό το πλοίο; Στάθηκε αμίλητο μ’ όψη φριχτή,
κι έφυγε, ως τόφερε η Κυρά μου η τρέλα μες στο λιμάνι,
αυτή που παίρνοντας με από το χέρι με περπατεί…

(Τα Νέα Ελληνικά 1 [Ιανουάριος 1952]). Από το μπλογκ Κύκλος ποιητών δυτικής ακτής.
ΠΗΓΕΣ
ΦΩΤΟ

ΑΚΟΥΣΤΕ / ΔΕΙΤΕ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ
ΟΥΛΑΛΟΥΜ . . .
Ήταν σα να σε πρόσμενα Κερά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα,
κι έλεγα: Θάρθει απόψε απ' τα νερά
κι από τα δάσα.
Θάρθει, αφού φλετράει μου η ψυχή,
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει ήλιο και βροχή
και νειό φεγγάρι . . .
Και να, το κάθισμά σου σιγυρνώ,
στολνώ την κάμαρά μας αγριομέντα,
και να, μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα:
. . . Πως – να, θα μείνει ο κόσμος με το "μπά"
που μ' έλεγε τρελόν πως είχες γίνει
καπνός και - τάχας - σύγνεφα θαμπά
προς τη Σελήνη . . .
Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ·
κίνησα να σε βρω στο δρόμο - ωιμένα -
μα σκούνταφτες (όπου εσκούνταφτα) χρυσή
κι εσύ με μένα.
Τόσο πολύ σ' αγάπησα Κερά,
που άκουγα διπλά τα βήματα μου!
Πάταγα γω - στραβός - μεσ' τα νερά;
κι εσύ κοντά μου . . .
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 

[Λογική και Ευαισθησία] - Kalliopi Kessis

... Αν ανάψεις κάτι,
κάν' το με τρόπο...
Απαλά ...

MUSIC VIDEOS



Θα μετρήσω ως το τρία 
και θα σβήσω το φως.
Σκοτάδι.
Βλέπεις;
Δεν υπάρχουν βαρίδια.
Υπάρχουν μόνο στιγμές.
Σε κλειστό κύκλωμα.
Αν ανάψεις κάτι,
κάν' το με τρόπο...
Απαλά.
Το σκοτάδι θέλει λίγο φως.
Τα βαρίδια υπάρχουν πάντα.
Και δεν θέλουν προβολείς.
Δοκίμασε...

 [Λογική και Ευαισθησία]
Kalliopi Kessis


αυΕ' - Phevos- Of-oz

 
αυΕ'
το φίδι, εμφανίστηκε ξανά
και η γυναίκα, έτρεξε κοντά του.
συζήτησαν για ώρες.
οταν σταμάτησαν, η γυναίκα του προσφερε
το μήλο.
Phevos- Of-oz